Her evin ışığı dışarıdan parlar

Anneannem derdi ki;
Her evin ışığı dışarıdan parlar yavrum.
Çekilir kalın perdeler güneş battımı.
Et mi kaynar o evde, dert mi bilemezsin.
Sükut eder alem-i mahlukat..
Herkes kendi derdine düşmüş, sanırsın kıyamet kopmuş.
Yanındaki bir tas çorbaya muhtaçmış, bihaber gezer ademoğlu.
Sorsan herkes meşgul, sorsan herkes haklı. Dünya gailesinden vakit kalmamış ahiret tarlasına tohum atmaya.
Sanırsın hep diri kalacaklar, sanırsın hiç düşmeyecekler takattan.
Bilmezler ki gün gibi geçer ömür, çalar kapını tez elden son bahar.
Dönersin bir kuru yaprağa, Fayda etmez ahlar vahlar …